Eerst horizontaal dan verticaal

Ik lig op het strand. Het is stil. In de verte sterven meeuwen krijsend weg. Wat een rust. Ineens. Ik kan zo nog wel een tijdje blijven liggen. Bijkomen. Maar de kou trekt op.

Het is hartje winter. Ik verwens het harde zand, het zeewater dat m’n rug doorweekt. Trekt alle energie uit me weg, Ik mòet wel weer opstaan. Ik lig op het strand. Het is stil. Alleen de golven ruisen zachtjes. Wat een rust. Het zand is zacht. Koestert me warm. Geeft energie. Ik zou zo nog wel uren kunnen blijven liggen. Opladen. Ik heb ècht geen zin op te staan.

Twee keer het strand van Wijk aan Zee. Met een half jaar verschil. Wat kan het strand toch twee gezichten hebben! De ene keer koud, hard, afstandelijk. Een vijand. Toen ik viel door een stuurfout. Een half jaar later lig ik er te zonnen, en ervaar een heel andere natuur.

Waarom zien we in het najaar en winter het strand toch als onze vijand? Als iets dat bestreden moet worden, bevochten, overwonnen. Terwijl we er in de zomer niet lang genoeg van kunnen genieten? Spelletje met de kids, biertje, ondergaande zon. Is dat louter een kwestie van temperatuurverschil? Winterse vijand, zomerse vriend? Als fietser wil ik niet met het zand in aanraking komen (heb ik een fout gemaakt) maar als zonaanbidder voel ik de kracht en energie van de aarde.

Die zomerse krachtbron moet in de winter te benutten zijn. Maar hoe? In de winter wil ik hoog op het zadel op afstand van het zand blijven. Hoe kan ik dan toch die verbintenis met beneden leggen en er m’n voordeel mee doen. Dat moet toch kunnen. Ik neem me voor het zand niet meer als vijand te zien. Vallen is niet erg. Wie er ver vandaag wil blijven, gaat hoger op z’n zadel zitten, heeft zo een hoger zwaartepunt. Is instabieler. Ik moet omlaag, meer naar moeder aarde toe.

Inzicht. Dat schijnt de eerste stap te zijn.

Ik lig op het strand. Denk na, horizontaal, over hoe ik komend seizoen verticaal m’n prestaties kan verbeteren. Op weg naar de volgende stap, eh, trap.

 

Mountainbiker Henk van Zanten schrijft op deze plek regelmatig over het fietsen. Van heuvel tot strand, van zuid tot noord. Waarom uitdagingen moeten, tandwielen horen te knarsen en vriendschap zo’n mooie brandstof is. Bespreekt technische tips, praktijkervaringen en advies van tegenstanders en pelotongenoten. Hoe makkelijk het is op de fiets te stappen en wat weg te trappen. Dat alles met veel vaart èn humor. Want mountainbiken is gewoon overal goed voor!

Recent Posts