Bekende ogen

‘Vreemde ogen dwingen’, zo is het gezegde. Dat onbekenden je in het gareel houden, weten we wel van vroeger. De buurvrouw vanachter het gordijntje, sociale controle, rechte pad. Maar dat bekende ogen je ook die juiste weg doen kiezen, is ook waar. Op het strand van Wijk aan Zee zeker, de 29e november.

Bekende ogen stimuleren. Wie doet er niet z’n best als een bekende staat te kijken? Een schep er bovenop als je dochter langs de kant staat? Het beste eruit halen en niet willen falen voor je geliefde. Bekende ogen halen het beste in me naar boven. Daarom is de komende BeachBattle, de 29e november, ook zo mooi. Want in welke strandrace wordt je van zo dichtbij aangemoedigd? En dat vier ronden lang!
Behalve dat het op het strand van Wijk aan Zee straks zo uitdagend is om voor eigen publiek, te rijden of racen, is er nog een reden om mee te doen aan de BeachBattle. Wie twijfelt of hij de race wel voltooit heeft eerlijk gezegd een uitweg om te kunnen ontsnappen. Verreweg de meeste moutainbike races op het strand gaan van A naar B en weer terug. Je zit als het ware opgesloten in het parcours. Als je in A bent, en je denkt ”ik redt het niet”, kun je alleen maar weer terug, en die kant moest je toch al op om weer thuis te geraken. En dat is dan 20 km retour. Maar de BeachBattle is anders; daar rij je weliswaar dezelfde circa 40km maar dan over een kort parcours dat je vier keer aflegt. Wie denkt het niet te redden kan makkelijk afstappen, want de finish is nooit meer dan 5km verderop.
Natuurlijk heeft een ‘van A naar B wedstrijd’ ook z’n voordelen, want dat ‘opgesloten zitten’ dwingt je ook om je race gewoon af te maken. Je kunt er wel uitstappen, maar je zult toch terug moeten. Lopend of fietsend. Dat besef duwt je over je dooie, uitzichtloze punt heen, om toch door te knokken, door te rijden. We hebben allemaal wel eens dat we stuk zitten. Maar juiste het mooie van koersen is dat je ook weet dat je er toch wel weer overheen komt. Duurt misschien ff, en soms wat langer dan een paar minuten, maar het komt goed. Dat weet eigenlijk iedereen die weleens vaker op de fiets zit. Vertrouw daar maar op.
Maar nogmaals; bekende ogen dwingen, en halen het beste in je naar boven, dus eigenlijk is die hele ontsnappingsroute helemaal niet nodig! Toch? Als we eerlijk zijn tegen elkaar?!
Maar ik hoor ook zeggen dat mensen niet aan de BeachBattle willen meedoen omdat ze jùist niet voor de ogen van hun familie willen afgaan. Dat is nou helemaal nog niet bij me opgekomen! Totdat ik deze column schreef en er verder over nadacht. Ik snap dat eigenlijk helemaal niet zo. Je gaat nooit af als je aan een strandrace mee doet. Wat de uitslag ook is. Iedereen die staat te kijken, zal het zelf nooit rijden, dus verdien je hun respect. Zelfs al rij je buiten je schuld lek en moet je noodgedwongen afstappen. En al geef je op omdat het ff niet meer gaat, so what?! Het gaat toch om de kick van het rijden, van het meedoen. (en van een mooie tijd neerzetten natuurlijk).
Voor mij allemaal geen reden om niet aan de start te verschijnen voor de tweede editie. Ik ben er gewoon. Jij toch ook! En ik zou zeggen: neem zoveel mogelijk eigen publiek mee. Hoe meer ogen hoe sneller je rijdt! Wedden?!

Mountainbiker Henk van Zanten schrijft op deze plek regelmatig over het fietsen. Van heuvel tot strand, van zuid tot noord. Waarom uitdagingen moeten, tandwielen horen te knarsen en vriendschap zo’n mooie brandstof is. Bespreekt technische tips, praktijkervaringen en advies van tegenstanders en pelotongenoten. Hoe makkelijk het is op de fiets te stappen en wat weg te trappen. Dat alles met veel vaart èn humor. Want mountainbiken is gewoon overal goed voor!

Recent Posts